VinylPlus verduurzaamt de Europese pvc-waardeketen

Flexibel, eenvoudig te bewerken, breed toepasbaar. Geen wonder dat pvc ontelbare toepassingen kent in ons dagelijks leven. In de jaren tachtig en negentig kreeg het materiaal een slechte naam, onder meer vanwege de loodhoudende stabilisatoren en de groeiende afvalberg. Maar anno 2018 is het lood uitgefaseerd, vindt op grote schaal recycling plaats en gloort dankzij het vrijwillige programma VinylPlus een duurzame toekomst.

Waterleidingen, riolering, verpakkingen, raamkozijnen, dashboards, kabels, vloerbedekking, creditcards, medische applicaties, speelgoed – het aantal toepassingen van polyvinylchloride (pvc) is ontelbaar. Na de Tweede Wereldoorlog werd het niet voor niets een van de meest gebruikte polymeren. Maar het succes had een keerzijde. In de jaren tachtig en negentig kwam er veel kritiek vanuit de ngo’s vanwege de cadmium- en loodhoudende stabilisatoren, diverse additieven (zoals weekmakers) en de gechloreerde koolwaterstoffen en dioxines die bij verbranding vrijkomen. Daarnaast was er een groot afvalprobleem. IKEA bande pvc zelfs uit alle meubels en textielproducten. 

Zwarte schaap af
“Pvc was het zwarte schaap van de plastics-familie”, vertelt Brigitte Dero, general manager van VinylPlus. Dit programma is in 2000 door de pvc-industrie in de EU-landen plus Noorwegen en Zwitserland vrijwillig opgezet als antwoord op de kritiek, met als doel de hele waardeketen te verduurzamen. Een van de speerpunten is duurzaam gebruik van additieven. “Door twijfelachtige additieven te vervangen door nieuwe met een veilig etoxicologisch profiel”, legt Dero uit. Nadat eerst cadmium was uitgebannen, is daarna lood aangepakt. “Om zo’n additief te vervangen is heel veel R&D nodig, met de bijbehorende hoge investeringen”, aldus Dero. “Tegelijkertijd moet je concurrerend blijven op de wereldmarkt en een product bieden met dezelfde kwaliteit en prestatie. Een lastige opgave, waar altijd een lange transitieperiode voor nodig is.”

Het is de pvc-industrie inmiddels gelukt om gedurende vijftien jaar lood volledig uit te faseren. En, niet onbelangrijk: “Zonder daarbij marktaandeel te verliezen."

Dit artikel (auteur Igor Znidarsic) is afkomstig uit de nieuwsbrief van VNCI.
Lees het volledige artikel op de website.